consulta problemon
consulta problemon
Me he registrado con otro usuario para tener un poco de intimidad, y poder expresar lo que siento, creo que no es el foro más adecuado pero aqui me siento comprendida, os explico loque me ha pasado :no quiero explicarselo a nadie que me conozca.Tengo un bebe con cuatro meses, y bueno después de nacer el nene mi pareja y yo hemos estado bastante mal, creo que le ha venido muy grande lo de ser padre. Ya cuando estaba embarazada se quedaba hasta tarde en cuanto podia para conectarse a internet, pero bueno uno piensa que son cosas de hombres y que total porque se quede chateando con alguien pues no pasa nada.
Pero ayer noche me dijo que iba a salir con compañeros de trabajo, para reunirse antes de volver al trabajo, nunca queda con sus compañeros , pero claro yo le dije que si le apetecia que fuese.Y había quedado con alguien por internet.Estoy echa un lio no se que hacer.Llego pronto porque dice que no habia encontrado el sitio.Yo no he podido dormir, me parece que no ha pasado como si fuese una pesadilla.
Pero ayer noche me dijo que iba a salir con compañeros de trabajo, para reunirse antes de volver al trabajo, nunca queda con sus compañeros , pero claro yo le dije que si le apetecia que fuese.Y había quedado con alguien por internet.Estoy echa un lio no se que hacer.Llego pronto porque dice que no habia encontrado el sitio.Yo no he podido dormir, me parece que no ha pasado como si fuese una pesadilla.
Yo creo que tampoco le diria lo que he hecho porque es algo que puedes ver si queda mas veces o no,intentaria esperar si mis sentimiento me lo permiten claro para ver si se repite o no,pero si no aguantase o estuviese muy mal, si que le diria como me siento con que se quedara hasta tarde o como te ha dicho Vilma intentar entrarle por el tema trabajo y compañeros a ver que pasa.
Ostres, perdida, deus estar feta caldo, i amb una criatura tan petita...
Has d'aclarir què passa, no sigui que t'estiguis imaginant una cosa que no és.
Parla amb ell, és el teu company. Si te l'estimes, dóna-li la oportunitat que t'expliqui què li passa, que t'aclareixi quina és la situació.
Si tu has entrat amb la seva clau és que ja estaves observant massa coses estranyes. Si no, no ho haguessis fet. Crec que així mateix li pots dir. El que sí que no has de fer és no dir res i anar-li espiant els correus. Ves amb la veritat de cara, és el meu consell.
Però si resulta que porta una doble vida des de fa un temps (tu parles de l'època de l'embaràs), jo crec que no ho has de tolerar. Cal ser exigent, perdida, i no fer concessions. Quan estem enamorats, no volem veure segons quines coses, i de vegades tolerem coses intolerables. Parlo per experiència. Tu, com qualsevol persona, et mereixes tot el respecte del món, i l'engany és una manca de respecte.
Molta força, maca. Una abraçada,
Has d'aclarir què passa, no sigui que t'estiguis imaginant una cosa que no és.
Parla amb ell, és el teu company. Si te l'estimes, dóna-li la oportunitat que t'expliqui què li passa, que t'aclareixi quina és la situació.
Si tu has entrat amb la seva clau és que ja estaves observant massa coses estranyes. Si no, no ho haguessis fet. Crec que així mateix li pots dir. El que sí que no has de fer és no dir res i anar-li espiant els correus. Ves amb la veritat de cara, és el meu consell.
Però si resulta que porta una doble vida des de fa un temps (tu parles de l'època de l'embaràs), jo crec que no ho has de tolerar. Cal ser exigent, perdida, i no fer concessions. Quan estem enamorats, no volem veure segons quines coses, i de vegades tolerem coses intolerables. Parlo per experiència. Tu, com qualsevol persona, et mereixes tot el respecte del món, i l'engany és una manca de respecte.
Molta força, maca. Una abraçada,
Calongina
Para mi que se conectase a internet y tal no lo consideraba engaño.Pero claro que ya se haya atrevido a quedar, me parece superfuerte.Ahora claro estoy todo el rato dandole vuelta a cada vez que me ha dicho que ir a algún sitio si ha podido tener oportunidad de quedar más veces.
De todas formas no creo que aguante mucho tiempo, tendré que hablar con él no puedo guardarme nada, a ver como acaba el asunto.Y si él no está feliz con nuestra situación pues a ver como se soluciona.Estamos relativamente recién casados y con un peke deberia ser un momento especial en su vida y que no lo sea pues duele mucho.
Muchisimas gracias a todas, es que necesitaba desahogarme.Y si tienes razón Calongina creo que me merezco respeto.
De todas formas no creo que aguante mucho tiempo, tendré que hablar con él no puedo guardarme nada, a ver como acaba el asunto.Y si él no está feliz con nuestra situación pues a ver como se soluciona.Estamos relativamente recién casados y con un peke deberia ser un momento especial en su vida y que no lo sea pues duele mucho.
Muchisimas gracias a todas, es que necesitaba desahogarme.Y si tienes razón Calongina creo que me merezco respeto.
Hola perdida. Por desgracia conozco el tema bastante de cerca.
Es muy dificil que nadie pueda ponerse en tu lugar.
Creo que lo que yo haría es averiguar si realmente queda con gente o no antes de que él me cuente "su versión". Por norma "general" ( sin que nadie se ofenda) el que chatea en chats de "amistades" termina quedando y te lo digo porque lo se.
Tienes la opcion de hablar con el y que te cuente que plan lleva.
Tienes la opcion de averiguar realmente que está haciendo antes de hablar con él y que despues te cuente a ver si es dsincero o no.
Las consultas de los psicologos y psiquiatras estan LLENAS LLENAS de parejas que uno u otro tienen este problema, que lo estamos creando nosotros mismos a causa de las "modernidades" que nos proporciona nuestra misma sociedad. El caso en muchos casos es una adiccion y se trata como tal, "solo" hace falta que ambas partes estén de acuerdo en pasar este proceso.
En tus manos está que puedas averiguar que es lo que realmente hace en internet, solo hace falta que tengas claro que camino quieres tomar.
Tienes un hijo que te necesita, piensa tambien en él. Cuenta con el foro para desahogarte, te irá muy bien.
Suerte.
Es muy dificil que nadie pueda ponerse en tu lugar.
Creo que lo que yo haría es averiguar si realmente queda con gente o no antes de que él me cuente "su versión". Por norma "general" ( sin que nadie se ofenda) el que chatea en chats de "amistades" termina quedando y te lo digo porque lo se.
Tienes la opcion de hablar con el y que te cuente que plan lleva.
Tienes la opcion de averiguar realmente que está haciendo antes de hablar con él y que despues te cuente a ver si es dsincero o no.
Las consultas de los psicologos y psiquiatras estan LLENAS LLENAS de parejas que uno u otro tienen este problema, que lo estamos creando nosotros mismos a causa de las "modernidades" que nos proporciona nuestra misma sociedad. El caso en muchos casos es una adiccion y se trata como tal, "solo" hace falta que ambas partes estén de acuerdo en pasar este proceso.
En tus manos está que puedas averiguar que es lo que realmente hace en internet, solo hace falta que tengas claro que camino quieres tomar.
Tienes un hijo que te necesita, piensa tambien en él. Cuenta con el foro para desahogarte, te irá muy bien.
Suerte.
En primer lugar , lo siento mucho perdida, me imagino que debe doler mucho...
Por otra parte yo creo que estas cosas no se pueden dejar a ver si se arreglan solas y que se debe decir cuanto antes mejor, porque tu te lo quedas dentro y cuando lo hablas ya estas muy mal...
Cada una es como es, pero yo no podría callarme ni un día le diría lo que piensas y a ver si es sincero y, si no lo es, le diría que lo sabes seguro... Es mucho peor lo que ha hecho el que lo que has hecho tu para confirmar una sospecha que tenías...
Mucha suerte guapisima!!!!!!!!!!!!!!!
Por otra parte yo creo que estas cosas no se pueden dejar a ver si se arreglan solas y que se debe decir cuanto antes mejor, porque tu te lo quedas dentro y cuando lo hablas ya estas muy mal...
Cada una es como es, pero yo no podría callarme ni un día le diría lo que piensas y a ver si es sincero y, si no lo es, le diría que lo sabes seguro... Es mucho peor lo que ha hecho el que lo que has hecho tu para confirmar una sospecha que tenías...
Mucha suerte guapisima!!!!!!!!!!!!!!!
Març 2008: 1ª FIV amb 1 embrió fresc positiu
Octubre 2008: Òbit fetal a les 32 setmanes
Abril 2011: 2ª FIV 1 embrió congelat ( esperem que sigui positiu!!!)
Octubre 2008: Òbit fetal a les 32 setmanes
Abril 2011: 2ª FIV 1 embrió congelat ( esperem que sigui positiu!!!)
- noviachuky
- :: dinosaure
- Entrades: 7535
- Membre des de: dt. maig 06, 2008 4:05 pm
hola perdida
yo estuve en una situacion parecida en 2005, como yo tambien sospechaba. lo que yo veia era la factura del movil, llamadas a un numero que yo sabia kien era, y no era yo.
entonces un dia le pregunté que realmente que estaba haciendo llamando a esa chica tanto.
Realmente tienes que pedirle que sea sincero.
Besos
yo estuve en una situacion parecida en 2005, como yo tambien sospechaba. lo que yo veia era la factura del movil, llamadas a un numero que yo sabia kien era, y no era yo.
entonces un dia le pregunté que realmente que estaba haciendo llamando a esa chica tanto.
Realmente tienes que pedirle que sea sincero.
Besos
mira perdida...
yo creo que aunque te duela porque tu hijo es muy pequeño, tienes que ser capaz de pensar un poco en ti!!!
lo estás pasando mal y quizá eso también le repercute al niño ¿¿no??
yo creo que deberías hablar con él, plantearle tus dudas, desde el principio... si todo empezó estando embarazada, empieza por ahí, y ves contando toda la historia.
habla primero tú, y exponle todo lo que sientes, y luego deja que él te explique lo que tenga que decir...
si ves que no se sincera del todo y te ves con fuerza, pregúntale directamente acerca de tus sospechas.
mira, yo creo que vuestra historia (y siento ser dura, pero creo que pides sinceridad, y es lo que pienso), terminará como tenga que terminar... el hecho de que calles y finjas que no pasa nada, simplemente alargará tu "agonía" y yo no creo que eso sea bueno para ti... si realmente no tienes por qué preocuparte él te lo aclarará!!!
quizá salió porque había quedado con alquien pero volvió pronto porque a medio camino se dió cuenta de que no quería echar a perder lo vuestro....
Yo hablaría con él... Sin duda alguna!!!!!!!!!
Ánimo wapi! y cualquier cosa... aquí nos tienes ok??
yo creo que aunque te duela porque tu hijo es muy pequeño, tienes que ser capaz de pensar un poco en ti!!!
lo estás pasando mal y quizá eso también le repercute al niño ¿¿no??
yo creo que deberías hablar con él, plantearle tus dudas, desde el principio... si todo empezó estando embarazada, empieza por ahí, y ves contando toda la historia.
habla primero tú, y exponle todo lo que sientes, y luego deja que él te explique lo que tenga que decir...
si ves que no se sincera del todo y te ves con fuerza, pregúntale directamente acerca de tus sospechas.
mira, yo creo que vuestra historia (y siento ser dura, pero creo que pides sinceridad, y es lo que pienso), terminará como tenga que terminar... el hecho de que calles y finjas que no pasa nada, simplemente alargará tu "agonía" y yo no creo que eso sea bueno para ti... si realmente no tienes por qué preocuparte él te lo aclarará!!!
quizá salió porque había quedado con alquien pero volvió pronto porque a medio camino se dió cuenta de que no quería echar a perder lo vuestro....
Yo hablaría con él... Sin duda alguna!!!!!!!!!
Ánimo wapi! y cualquier cosa... aquí nos tienes ok??
- noviachuky
- :: dinosaure
- Entrades: 7535
- Membre des de: dt. maig 06, 2008 4:05 pm
Perdida yo ya te he dicho lo que haria,me aseguraria bien antes de nada,pero si estas mal no dudes en hablarlo con el y creo que es por tu hijo por quien tienes que estar en plena forma y no tener miedo de que si es muy peque o no,creo que un niño siempre sera feliz si sus padres estan bien,estando juntos o separados
Perdida, perdona por mi sinceridad voy a contarte el caso que yo conozco y como ha terminado.
Yo tenia una amiga que chateava, no lo veia raro hasta que recibi un mensaje donde me decia que dejava a su marido y a sus dos hijos.
Rapida y veloz fui a su casa, donde encontre al marido destrozado preguntandome si yo sabia algo. Quan sorpresa la mia, cuando les dijo a sus hijos que ella se iva unos dias con "EL" y que luego regresaria para buscarlos.
Hable con ella, y la verdad, estava super enfadada, no me havia contado nada!!!! y yo era su mejor amiga!!!!!
Total, que "EL" resultó ser un tipo casado con familia al que le gustava "PROMETER" y a la hora de la verdad..... pues le dio una patada.
Mi ex-amiga esta ahora separada, con la custodia compartida, y creo que sola.
Mi consejo. En esta vida hay dos cosas importantes, la salud y la familia.
Si tienes salud, hay que cuidar la familia. En tu caso, y segun mi opinion, lo mas importante es tu hijo. Si crees que puedes perdonarle, habla con él y se directa. Si crees que perdonas pero no olvidas, se aun mas directa y preguntale que es mas importante para el, si te miente vilmente, cariño, date el gustazo de darle una patada en los mismisimos.....
Somos mujeres y madres, y debemos llevar la cabeza bien alta!!!!
De todas formas te mando muchos animos para seguir con tu camino.
Y sea cual sea tu decision, jamas te arrepientas! TU ERES LA MEJOR!!!!
BESOS
Yo tenia una amiga que chateava, no lo veia raro hasta que recibi un mensaje donde me decia que dejava a su marido y a sus dos hijos.
Rapida y veloz fui a su casa, donde encontre al marido destrozado preguntandome si yo sabia algo. Quan sorpresa la mia, cuando les dijo a sus hijos que ella se iva unos dias con "EL" y que luego regresaria para buscarlos.
Hable con ella, y la verdad, estava super enfadada, no me havia contado nada!!!! y yo era su mejor amiga!!!!!
Total, que "EL" resultó ser un tipo casado con familia al que le gustava "PROMETER" y a la hora de la verdad..... pues le dio una patada.
Mi ex-amiga esta ahora separada, con la custodia compartida, y creo que sola.
Mi consejo. En esta vida hay dos cosas importantes, la salud y la familia.
Si tienes salud, hay que cuidar la familia. En tu caso, y segun mi opinion, lo mas importante es tu hijo. Si crees que puedes perdonarle, habla con él y se directa. Si crees que perdonas pero no olvidas, se aun mas directa y preguntale que es mas importante para el, si te miente vilmente, cariño, date el gustazo de darle una patada en los mismisimos.....
Somos mujeres y madres, y debemos llevar la cabeza bien alta!!!!
De todas formas te mando muchos animos para seguir con tu camino.
Y sea cual sea tu decision, jamas te arrepientas! TU ERES LA MEJOR!!!!
BESOS
Supongo que tienes miedo a sus respuestas, pero alargar tus dudas solo sirve para que la pelota se haga cada día más grande y le acabes reprochando más cosas. Aunque te cueste nada se va arreglar solo, sin que habléis. Una vez hablado igual te dice cosas que no quieres oír, pero no se puede estar toda la vida sufriendo a ver dónde va tu pareja o qué hace, sin confianza no hay nada.
Y pensando en el niño, si os tuviéseis que separar pues ahora no se entera, peor sería con 2 o 3 añitos.
Y quizás tu familia te podría apoyar, yo lo hablaría... con tus padres, hermanos, alguna amiga íntima...
Ánimo guapa y se fuerte!!!
Y pensando en el niño, si os tuviéseis que separar pues ahora no se entera, peor sería con 2 o 3 añitos.
Y quizás tu familia te podría apoyar, yo lo hablaría... con tus padres, hermanos, alguna amiga íntima...
Ánimo guapa y se fuerte!!!
Qui està connectat
Usuaris navegant en aquest fòrum: No hi ha cap usuari registrat i 6 visitants
| Membre de l'AMIC | Control OJD Nielsen | Hosting i Dominis.cat a CAT1.NET |
![]() |
![]() |
![]() |





















