ESTOY TAN TRISTE
-
..
Kitiara,
Siento mucho lo que te ha pasado. Estoy triste por tí. Os mando a tí y a tu esposo muchos ánimos y fuerzas para seguir adelante. Este mal rato os será recompensado seguro con un bebé precioso el día de mañana.
Ahora llorad y sentid su pérdida, y recuperad fuerzas para seguir adelante, el tiempo lo cura todo.
Besitos
Leire
Siento mucho lo que te ha pasado. Estoy triste por tí. Os mando a tí y a tu esposo muchos ánimos y fuerzas para seguir adelante. Este mal rato os será recompensado seguro con un bebé precioso el día de mañana.
Ahora llorad y sentid su pérdida, y recuperad fuerzas para seguir adelante, el tiempo lo cura todo.
Besitos
Leire
dios mío Kiti!!! estoy llorando como una magdalena, no me lo puedo creer!!!
no voy a intentar darte ánimos ni nada, no puedo, ni creo que sea lo que más necesitas ahora...
estoy totalmente hundida por ti, por vosotros, se me ha caído el techo encima cuando he empezado a leer tu mensaje...
lo siento tanto, de verdad! debe ser horrible, no me lo puedo ni imaginar, no puedo...
deseo con todo mi corazón que os recuperéis pronto, que paséis este bache tan duro lo antes posible, que encontréis algo que os cure un poco la herida tan grande que tenéis en este momento en el corazón, que lo superéis pronto, juntos, siempre juntos...
lo siento con toda el alma cariño, lo siento muchísimo de verdad, no salgo de mi asombro, en serio!
si te consuela te diré que todas llevamos contigo tu pena, que todas lo sentimos profundamente, que todas estamos contigo mi niña!
muchos besos a los dos!!!!
no voy a intentar darte ánimos ni nada, no puedo, ni creo que sea lo que más necesitas ahora...
estoy totalmente hundida por ti, por vosotros, se me ha caído el techo encima cuando he empezado a leer tu mensaje...
lo siento tanto, de verdad! debe ser horrible, no me lo puedo ni imaginar, no puedo...
deseo con todo mi corazón que os recuperéis pronto, que paséis este bache tan duro lo antes posible, que encontréis algo que os cure un poco la herida tan grande que tenéis en este momento en el corazón, que lo superéis pronto, juntos, siempre juntos...
lo siento con toda el alma cariño, lo siento muchísimo de verdad, no salgo de mi asombro, en serio!
si te consuela te diré que todas llevamos contigo tu pena, que todas lo sentimos profundamente, que todas estamos contigo mi niña!
muchos besos a los dos!!!!
kiti!!!!!! dios mio!!!!!! lo siento!!!!!lo siento tanto tanto!!!!!!!!! no puedi ni imaginar todo por lo que habeis tenido que pasar!!!!!!!!!!! de verdad kiti me duele el alma, solo puedo decirte que estamos aqui y estaremos para lo que necesites.
eres una mujer muy valiente siempre te lo he dicho,ahora nada parece tener sentido pero te prometo cariño que la vida pasa, el tiempo hace que ese dolor sea menos fuerte, mi madre tambien perdio un hijo de 3 dias y siempre lo llevo en su corazon, pero fue muy feliz con nosotras, tambien te pasara a ti preciosa mia.
la pequeña maria estara donde estan los angeles y desde alli cuidara de ti , de los dos estoy segura.
mil besos me gustaria abrazarte muy fuerte , me gustaria decirte tantas cosas, me gustaria poder quitarte este dolor, pero solo puedo decirte que qui estoy si necesitas cualquier cosa lo que sea.
eres una mujer muy valiente siempre te lo he dicho,ahora nada parece tener sentido pero te prometo cariño que la vida pasa, el tiempo hace que ese dolor sea menos fuerte, mi madre tambien perdio un hijo de 3 dias y siempre lo llevo en su corazon, pero fue muy feliz con nosotras, tambien te pasara a ti preciosa mia.
la pequeña maria estara donde estan los angeles y desde alli cuidara de ti , de los dos estoy segura.
mil besos me gustaria abrazarte muy fuerte , me gustaria decirte tantas cosas, me gustaria poder quitarte este dolor, pero solo puedo decirte que qui estoy si necesitas cualquier cosa lo que sea.
Ostras no se que decirte.... pero como Enya dice, ahora tienes que tener tu tiempo de "duelo". Estas cosas siempre las he encontrado muy injustas...
No sabes como he llorando al leerte!
Hay gente que no quiere pensarlo y empieza de nuevo sin pensarselo... Cual es el mejor camino? Supongo que el que el cuerpo y te corazon te dicte. No hay un tiempo preciso, solo tu corazon te dirá cuanto tiempo necesitas, aunque yo soy de las que cuando me caigo, me levanto y vuelvo a andar, aunque sea llorando a lagrimones como ahora mismo.
En estos casos, yo siempre pienso en que Dios ha querido que sea asi porque te prepara para ser mas fuerte, mas persona, mas sensible, mas luchadora... porque sino, no encuentro ningún motivo para tanto sufrimiento...
Mi madre siempre me dice que despues del mal tiempo, vuelve el buen tiempo. Deso que pronto te retablezcas de este duro golpe... Espero que tengas a los tuyos bien cerca... que te cuiden y te mimen todo el tiempo que necesites...
Estoy aqui para lo que necesites... Un beso, K
No sabes como he llorando al leerte!
Hay gente que no quiere pensarlo y empieza de nuevo sin pensarselo... Cual es el mejor camino? Supongo que el que el cuerpo y te corazon te dicte. No hay un tiempo preciso, solo tu corazon te dirá cuanto tiempo necesitas, aunque yo soy de las que cuando me caigo, me levanto y vuelvo a andar, aunque sea llorando a lagrimones como ahora mismo.
En estos casos, yo siempre pienso en que Dios ha querido que sea asi porque te prepara para ser mas fuerte, mas persona, mas sensible, mas luchadora... porque sino, no encuentro ningún motivo para tanto sufrimiento...
Mi madre siempre me dice que despues del mal tiempo, vuelve el buen tiempo. Deso que pronto te retablezcas de este duro golpe... Espero que tengas a los tuyos bien cerca... que te cuiden y te mimen todo el tiempo que necesites...
Estoy aqui para lo que necesites... Un beso, K
Kikita l’ha editat per darrera vegada el dia: dj. set. 07, 2006 2:44 pm, en total s’ha editat 1 vegada.
Kitiara, lo siento muchísimo, que pena más grande. No tengo palabras, solo decirte que teneis que permitiros pasar un duelo y que llóreis mucho a vuestra pequeña y vayais asimilando lo que ha pasado. No dudeis en pedir ayuda a vuestros amigos, familia, nosotras o a quién os apetezca cuando estéis preparados para hablar de ello. Va a ser muy duro, pero no es el final, piensa siempre en esto.


-
VisitantVi
OSTRES.................No tinc paraules....................
No he pogut reprimir les llàgrimes kuan t'he llegit preciosa....
estic embarassada i encara que no pugui ni sentir una kuarta part del que esteu passant vosaltres, el dolor em venç, el cor se m'ha encongit ....
wapíssima, estem TOTES amb tu, totes estem de dol per la Maria, per vosaltres, entre totes portarem millor tanta càrrega, tan dolorosa....
ens tens aki, pel que sigui....
sento no saber dir res més, no tenir les paraules adequades, només puc dir-te que el vostre dolor també es el nostre dolor...
anims, cuida't molt , i...ja sé que no porta enlloc, però trobo super fort lo de que a spain ni t'ho comentessin...crec que això es mereix una denúncia, no per odi, o rabia, o venjança, no,no, sino pk cap mes parella passi pel mal trangol que esteu passant vosaltres....
anims, sigueu forts, us teniu l'un a l'altre, crec que sou una parella fantastica.
estem amb vosaltres.
No he pogut reprimir les llàgrimes kuan t'he llegit preciosa....
estic embarassada i encara que no pugui ni sentir una kuarta part del que esteu passant vosaltres, el dolor em venç, el cor se m'ha encongit ....
wapíssima, estem TOTES amb tu, totes estem de dol per la Maria, per vosaltres, entre totes portarem millor tanta càrrega, tan dolorosa....
ens tens aki, pel que sigui....
sento no saber dir res més, no tenir les paraules adequades, només puc dir-te que el vostre dolor també es el nostre dolor...
anims, cuida't molt , i...ja sé que no porta enlloc, però trobo super fort lo de que a spain ni t'ho comentessin...crec que això es mereix una denúncia, no per odi, o rabia, o venjança, no,no, sino pk cap mes parella passi pel mal trangol que esteu passant vosaltres....
anims, sigueu forts, us teniu l'un a l'altre, crec que sou una parella fantastica.
estem amb vosaltres.
Hola Kitiara!!!
Me siento triste, se me ha quedado un corazón muy pequeño. Lo siento muchíssimo. Sé muy fuerte. Te envio un besazo lleno de amor y energia.
No te rindas!!!
Si necesitas cualquier cosa sabes que nos tienes todas aquí!!!!
Me siento triste, se me ha quedado un corazón muy pequeño. Lo siento muchíssimo. Sé muy fuerte. Te envio un besazo lleno de amor y energia.
No te rindas!!!
Si necesitas cualquier cosa sabes que nos tienes todas aquí!!!!
<a><img src="http://b2.lilypie.com/YuI5p1.png" alt="Lilypie Segundo Ticker" border="0"></a>
Hola Kitiara.
No puedo imaginar el dolor que estais pasando. He llorado mucho leyendote.
Solo puedo decir que lo siento muchisimo y te deseo todo lo mejor para ti y para tu marido.
Espero que se solucione tu problema y que pronto tengais a un pequeño/a al que dar todo vuestro amor.
Aqui nos tienes para lo que quieras.
Un beso muy fuerte.
No puedo imaginar el dolor que estais pasando. He llorado mucho leyendote.
Solo puedo decir que lo siento muchisimo y te deseo todo lo mejor para ti y para tu marido.
Espero que se solucione tu problema y que pronto tengais a un pequeño/a al que dar todo vuestro amor.
Aqui nos tienes para lo que quieras.
Un beso muy fuerte.
<img src="http://lilypie.com/pic/070520/R996.jpg" alt="Lilypie Primer Pic" width="100" height="80" border="0"><img src="http://b1.lilypie.com/RU15p2.png" alt="Lilypie Primer Ticker" border="0" width="400" height="80">
- manumar
- :: lleona

- Entrades: 954
- Membre des de: dl. nov. 28, 2005 2:15 pm
- Ubicació: Calella
- Contacta:
Hola kiti!!!!
No se que te puedo decir, la verdad, me has dejado sin palabras y con una gran tristeza. Sé que lo estais pasando mal y que por muchas palabras de apoyo y de animos no os vamos hacer que lo paseis antes. Pero lo superareis y poco a poco saldreis de esto.
María siempre estará con vosotros y siempre será vuestra niña.
Muchos animos y nos tienes aquí para lo que haga falta.
No se que te puedo decir, la verdad, me has dejado sin palabras y con una gran tristeza. Sé que lo estais pasando mal y que por muchas palabras de apoyo y de animos no os vamos hacer que lo paseis antes. Pero lo superareis y poco a poco saldreis de esto.
María siempre estará con vosotros y siempre será vuestra niña.
Muchos animos y nos tienes aquí para lo que haga falta.
Kiti,
Com totes les companyes del socpetit tinc el cor ben encongit, i voldria poder ajudar-te i recomfortar-te, cosa que és impossible perquè aquesta tristesa tan gran l'heu de passar tu i el teu home forçosament.
Deixa'm que et digui, però, que et trobo una dona molt valenta. Amb ganes d'anar endavant, amb la sana força d'exterioritzar els teus sentiments, sense por de plorar i dir el que sents.
Ànims, Kiti i Jose. Us envio una forta abraçada!
Com totes les companyes del socpetit tinc el cor ben encongit, i voldria poder ajudar-te i recomfortar-te, cosa que és impossible perquè aquesta tristesa tan gran l'heu de passar tu i el teu home forçosament.
Deixa'm que et digui, però, que et trobo una dona molt valenta. Amb ganes d'anar endavant, amb la sana força d'exterioritzar els teus sentiments, sense por de plorar i dir el que sents.
Ànims, Kiti i Jose. Us envio una forta abraçada!
Calongina
Kiti! Acabo de leer tu mensaje y no puedo parar de llorar. Estaba con Joana en brazos para que se durmiese (yo mientras iba navegando por el foro). La verdad es que entro muy poco en la sección de "estoy buscando" porque hay un montón de chicas nuevas, y cómo no puedo seguir a todas, pues...
La qüestión es que he leído tu terrible noticia con mi niña en brazos y, me he puesto en vuestra piel, y se me ha encogido el corazón. No podía imaginar... pasar por el parto... y luego, nada... Me da tanta rabia que haya gente buena como vosotros que tengan que pasar por estos golpes!
Hace un par de días me fijé que ya tenías nombre para la niña (no me había enterado todavía) y quería decirte que me gustaba, que mi marido era el que le quería poner a Joana. Y ahora...
No es justo pero admiro la valentía de haber entrado y habernoslo contado. Creo que compartir tu dolor con nosotras te ayudará en algo, aunque sea un chiquitín de nada. Cómo te han dicho las compis de foro, desahógate y llora, pasa el duelo, y ayuda a Jose a pasarlo también, que los hombres... ya los conocemos. Sobretodo debéis permanecer unidos y superar esto juntos, cada uno a su manera pero juntos.
También decirte que hicisteis bien en ver a María y en despediros de ella. Siempre la llevaréis en vuestro corazón, siempre.
Deseo de todo corazón que en un tiempo no muy lejano os llegue de nuevo un bebito, que te puedan cuidar cómo te mereces para que llegue sano al mundo.
Cariño, no sé qué decirte, sólo que lo siento mucho, mucho, mucho, de veras, que os acompañamos en el sentimiento y que os envío un abrazo muy fuerte; que con lo que has escrito sé que sufriréis pero también que saldréis adelante.
Mi más sentido pésame, muchos bésos y.... un abrazo enorme.

La qüestión es que he leído tu terrible noticia con mi niña en brazos y, me he puesto en vuestra piel, y se me ha encogido el corazón. No podía imaginar... pasar por el parto... y luego, nada... Me da tanta rabia que haya gente buena como vosotros que tengan que pasar por estos golpes!
Hace un par de días me fijé que ya tenías nombre para la niña (no me había enterado todavía) y quería decirte que me gustaba, que mi marido era el que le quería poner a Joana. Y ahora...
No es justo pero admiro la valentía de haber entrado y habernoslo contado. Creo que compartir tu dolor con nosotras te ayudará en algo, aunque sea un chiquitín de nada. Cómo te han dicho las compis de foro, desahógate y llora, pasa el duelo, y ayuda a Jose a pasarlo también, que los hombres... ya los conocemos. Sobretodo debéis permanecer unidos y superar esto juntos, cada uno a su manera pero juntos.
También decirte que hicisteis bien en ver a María y en despediros de ella. Siempre la llevaréis en vuestro corazón, siempre.
Deseo de todo corazón que en un tiempo no muy lejano os llegue de nuevo un bebito, que te puedan cuidar cómo te mereces para que llegue sano al mundo.
Cariño, no sé qué decirte, sólo que lo siento mucho, mucho, mucho, de veras, que os acompañamos en el sentimiento y que os envío un abrazo muy fuerte; que con lo que has escrito sé que sufriréis pero también que saldréis adelante.
Mi más sentido pésame, muchos bésos y.... un abrazo enorme.

Kiti, ahora mismo estoy de piedra. Me acabo de enterar de lo sucedido. no puedo dejar de llorar. Cielo, lo siento muchisimo. me da muchisima pena todo lo que ha pasado y lo que os ha tocado vivir, eso no se lo merece nadie!
Tomaros vuestro tiempo, llorar todo lo que tengais que llorar y más, apoyaos el uno en el otro y poquito a poco ireis saliendo de este fatidico bache los dos juntos. Pasarlo juntos, hablar muchisimo y seguro que esto os unirá aun más.
Estoy tan conmocionada que no te puedo decir nada más, simplemente que te queremos mucho, que aqui estamos para lo que necesites y que te deseamos lo mejor.
Muchisimos besos para ti y para Jose.
Tomaros vuestro tiempo, llorar todo lo que tengais que llorar y más, apoyaos el uno en el otro y poquito a poco ireis saliendo de este fatidico bache los dos juntos. Pasarlo juntos, hablar muchisimo y seguro que esto os unirá aun más.
Estoy tan conmocionada que no te puedo decir nada más, simplemente que te queremos mucho, que aqui estamos para lo que necesites y que te deseamos lo mejor.
Muchisimos besos para ti y para Jose.
- MONTSERRAT
- :: tigre

- Entrades: 787
- Membre des de: dv. des. 16, 2005 2:23 pm
kiti,
Acabo de llegir el teu missatge i tinc una pena dins meu enorme. No saps com sento que hagi passat això. I t'ho dic amb el cor a la mà: ho sento molt, molt, molt. A la meva germana li va passar una història semblant ara fa 7 anys. Li he explicat i les dues ens hem posat a plorar perquè t'entenem perfectament perrquè ella ho va viure ded primera mà com tu. Em demana que t'envii mil petons i que et faci saber que després de l"accident" ha tingut un nen preciós, sense complicacions.
Kiti, preciosa, és terrible el que esteu passant i em sap tan de greu! Des d'aquí jo també us envio mil petons i moltes abraçades.
Acabo de llegir el teu missatge i tinc una pena dins meu enorme. No saps com sento que hagi passat això. I t'ho dic amb el cor a la mà: ho sento molt, molt, molt. A la meva germana li va passar una història semblant ara fa 7 anys. Li he explicat i les dues ens hem posat a plorar perquè t'entenem perfectament perrquè ella ho va viure ded primera mà com tu. Em demana que t'envii mil petons i que et faci saber que després de l"accident" ha tingut un nen preciós, sense complicacions.
Kiti, preciosa, és terrible el que esteu passant i em sap tan de greu! Des d'aquí jo també us envio mil petons i moltes abraçades.
Kiti,
Acabo de leer lo que te ha psado y no sabes como ho llorado. Yo, como casi todas, no se que decirte ni como animarte. Creo que el tiempo pasará y, aunque siempre llevareis a María en vuestro corazón, lograreis formar una familia y ser felices, por que os lo mereceis de verdad.
Solo decirte que llores, llorar es una manera de desahogarte, de soltar tu pena y a Jose que no se reprima, que igual de duro es para él que para ti.
Un besazo enorme.
Acabo de leer lo que te ha psado y no sabes como ho llorado. Yo, como casi todas, no se que decirte ni como animarte. Creo que el tiempo pasará y, aunque siempre llevareis a María en vuestro corazón, lograreis formar una familia y ser felices, por que os lo mereceis de verdad.
Solo decirte que llores, llorar es una manera de desahogarte, de soltar tu pena y a Jose que no se reprima, que igual de duro es para él que para ti.
Un besazo enorme.
- kitiara
- :: dragona

- Entrades: 4192
- Membre des de: ds. jul. 23, 2005 9:19 am
- Ubicació: Viladecans
- Contacta:
Yo os he contado mi vivencia no porque sea valiente, sino para poder expresar un poco la rabia y el dolor que sentia. Ahora no recuerdo quien ha sido me ha dicho que lo denuncia, ojalá pudiera, pero no puedo, los médicos sean españoles, franceses o de la nacionalidad que sea se cubren unos a otros, y ya me han dicho que no tengo posibilidades, que en Francia suponen que hay más casos que después de una conizacion haya un vuello debil, y que en spain el porcentaje de casos es muy escaso, lo que si me pregunto en todo momento, es:
Como es posible que ni siquiera me lo comentaran, ya que siempre, siempre era lo primero que yo decia, que habia pasado por esa operacion? Y ni siquiera sabia que existia una pequeña posibilidad, porque fueron los médicos tan injustos conmigo, ya que en todo momento me trataron como a cualquier otra embarazada.
Ésto que os cuento no me hace sentir mal, ya que en Francia me dejaron claro, que aunque no hubiera viajado, aunque hubiera sido más reposada, mi pequeña niña igualmente hubiera decidido salir igual, a lo mejor en una semana o en 2 o a lo mejor en un mes, pero que hubiera pasado igual. Pero no sé, pasar por una operación en la que te dicen que tienes unas celulas precancerigenas es duro, pero siempre.... siempre pregunté, podré tener bebes? y me decian SIiiiii, porqué no me dijeron si, pero a lo mejor tienes que hacer reposo. No lo sé, alguna cosa....
Lo que si pienso, es que la proxima vez, en mi proximo embarazo, mi niña Maria, mi pequeño angelito cuidará que su futuro hermano, venga al mundo para que le podamos dar todo el amor y el cariño que teniamos reservado para ella, porque estoy segura que ella lo querrá compartir.
Y bueno, lo de Jose, el hacérlo llorar, lo tengo más difícil, porque delante mio siempre se guarda las lágrimas, éste fin de semana vienen unas amigas a casa y hablé con ellas, para que por favor, hablaran con él y lo hicieran desahogarse, porque yo os he contado mi historia, tal y como yo la viví, pero me imagino, que él alli de pie conmigo, dandome la mano, eschuchando mis chillidos al empujar, mis lagrimas de pena, mi desgarro de dolor, viendo otra prespectiva que yo no veia, tuvo que ser igualmente horrible para él.
Como es posible que ni siquiera me lo comentaran, ya que siempre, siempre era lo primero que yo decia, que habia pasado por esa operacion? Y ni siquiera sabia que existia una pequeña posibilidad, porque fueron los médicos tan injustos conmigo, ya que en todo momento me trataron como a cualquier otra embarazada.
Ésto que os cuento no me hace sentir mal, ya que en Francia me dejaron claro, que aunque no hubiera viajado, aunque hubiera sido más reposada, mi pequeña niña igualmente hubiera decidido salir igual, a lo mejor en una semana o en 2 o a lo mejor en un mes, pero que hubiera pasado igual. Pero no sé, pasar por una operación en la que te dicen que tienes unas celulas precancerigenas es duro, pero siempre.... siempre pregunté, podré tener bebes? y me decian SIiiiii, porqué no me dijeron si, pero a lo mejor tienes que hacer reposo. No lo sé, alguna cosa....
Lo que si pienso, es que la proxima vez, en mi proximo embarazo, mi niña Maria, mi pequeño angelito cuidará que su futuro hermano, venga al mundo para que le podamos dar todo el amor y el cariño que teniamos reservado para ella, porque estoy segura que ella lo querrá compartir.
Y bueno, lo de Jose, el hacérlo llorar, lo tengo más difícil, porque delante mio siempre se guarda las lágrimas, éste fin de semana vienen unas amigas a casa y hablé con ellas, para que por favor, hablaran con él y lo hicieran desahogarse, porque yo os he contado mi historia, tal y como yo la viví, pero me imagino, que él alli de pie conmigo, dandome la mano, eschuchando mis chillidos al empujar, mis lagrimas de pena, mi desgarro de dolor, viendo otra prespectiva que yo no veia, tuvo que ser igualmente horrible para él.
Torna a “Quan les coses no van bé”
Qui està connectat
Usuaris navegant en aquest fòrum: No hi ha cap usuari registrat i 8 visitants
| Membre de l'AMIC | Control OJD Nielsen | Hosting i Dominis.cat a CAT1.NET |
![]() |
![]() |
![]() |


















